32. Eén Jaar in Thailand

Wat is de tijd voorbij gevlogen! Kan me bijna niet meer voorstellen dat we nog maar een jaar geleden naar Bangkok zijn verhuisd, maar toch is het zo. Kan me ook bijna niet meer voorstellen dat Jennifer toen op school het Loy Krathong feest had en in een Thaise jurk naar school moest komen en ik niet wist waar je die kon kopen en half Bangkok heb afgelopen om er één te vinden. Uiteindelijk geslaagd om 9 uur ’s avonds op de avondmarkt bij Nana. Natuurlijk zie ik ze nu overal hangen, net als zoveel dingen waar we in het begin naar gezocht hebben. Ze verkopen hier echt bijna alles (we hebben zelfs pas nog de echte originele De Ruijter chocolade vlokken gevonden, te koop voor een prijs waar je ze niet zelf voor uit Nederland kunt halen).

We hebben afgelopen jaar al heel veel van Thailand gezien. Van sommige mensen krijgen we wel eens het commentaar dat het één grote vakantie lijkt, maar dat is niet zo (weblog aanpassen?). Verder gaat het gewone leven hier ook door; werken (Edwin), school, boodschappen halen, doktersbezoek, tandartsbezoek, rekeningen betalen etc. Wonen (en werken) in Bangkok is een aparte ervaring. Je merkt dat je aan heel veel dingen ondertussen gewend bent. De stad gaat 24 uur per dag door, er is altijd lawaai, er zijn altijd mensen op straat en er is ook altijd verkeer. De U-turns, de mannen met oranje hesjes op motoren die op vaste plekken bij de sois staan. Zo ook bij soi 36, voor 10 baht kun je achterop springen en brengen ze je vanaf de compound waar we wonen naar het skytrain station van Thonglo (zelf nog niet geprobeerd overigens, er gebeuren relatief veel ongevallen met motoren en met Isabelle op je arm is het geen optie). Het verkeer is nog steeds iets is waar we nog niet aan gewend zijn. Je houdt wel meer rekening met je planning van de dag, daarom komt het nu regelmatig voor dat ik ergens een half uur bij een Starbucks zit met koffie (Grande Café Latte mmm….), omdat het niet handig is om bijvoorbeeld eerst naar huis te rijden en dan weer terug, simpelweg omdat je nooit weet of die 2 km. nu 7 minuten duurt of toch 45 minuten……… Een strak dagschema met diverse afspraken krijg je alleen maar voor elkaar als je overal minstens een half uur extra tijd tussendoor rekent). Foto hieronder: file op Sukhumvit, daaronder file op de express way.Overal op straat kun je eten. Er lopen duizenden mensen rond met zo’n karretje waar een BBQ op zit, of een ander verkoopt alleen weer drinken (uit een plastic zakje) of fruit. Heel Bangkok is één grote bouwput. Je ziet dat bij de bouwprojecten ook allemaal karretjes verzamelen om de bouwvakkers van eten en drinken te voorzien. Bouwvakkers (met familie) wonen overigens tijdens de bouw in en om de bouwput. Daar zijn dan huisjes van golfplaten en stukken zeil gebouwd en je ziet de was overal aan lijnen buiten hangen. Jennifer komt tegenwoordig met de schoolbus naar huis. Wat wordt ze groot! Edwin (of ik) brengt ze ’s ochtends naar school. Alle (grotere) internationale scholen in Bangkok hebben schoolbusjes. Het zijn van die mini-vans waar maximaal 10-12 kinderen in kunnen. Er wordt geselecteerd naar waar je in Bangkok woont en aangezien Jennifer als één van de eersten thuis afgezet wordt, is ze net zo snel thuis als dat we ze zelf zouden ophalen. Afgezien daarvan geeft het mij ’s middags meer flexibiliteit.Halloween inmiddels achter de rug. We hadden op 31 oktober eerst ’s middags een feest op First Steps Pre School (via Bambi) en daarna om half 7 een trick-or-treating op de compound. Het was erg leuk! Zaterdag zijn we naar Ancient City (Muang Boran) geweest. Zeg maar, miniatuur Walcheren, maar dan anders. Alle belangrijke gebouwen en tempels van Thailand nagebouwd op ware grootte. Het was erg leuk en we hebben er zeker een halve dag rondgereden, want het is redelijk groot. Ideeën opgedaan om sommige bouwwerken toch ook nog eens in het echt te gaan bekijken.Omdat Edwin voor diverse besprekingen naar Nederland moest, hebben we ons zelf voor zijn vertrek nog maar eens getrakteerd op een etentje voor twee bij Vertigo (Banyan Tree Hotel), eten in de buitenlucht op de 61e verdieping. Geweldig uitzicht, goede service, heerlijk eten, kortom, het was een zware avond.