14. Muggen en mieren

Helemaal gek worden we hier van de hoeveelheid muggen en mieren. Het is onverklaarbaar hoe ons huis vol kan zitten met zoveel muggen, terwijl we overal horren voor ramen en deuren hebben. We dachten dat het in de slaapkamer goed te doen was met zo’n muggenstekker ’s avonds en ‘s nachts in het stopcontact te doen, maar vooral Isabelle zit nu helemaal vol met muggenbeten. Vandaag voor haar een klamboe gehaald, want zo kan het echt niet langer.

De mieren die we eerst alleen in de keuken hadden, zitten nu in alle badkamers. Momenteel is het bij Jennifer zelfs zo erg dat ik ze ook al in de slaapkamer op haar bed heb zien lopen en bij Isabelle hebben ze bijna de hele badkamer overgenomen. Ze zijn 4x zo klein als de gewone mier die we vanuit Nederland (en Duitsland) kennen en kruipen echt overal in.

Afgelopen week hebben we hier op de compound pestcontrol gehad, ofwel gif spuiten buiten in de tuinen en langs het huis. Binnen zijn de doucheputjes en wasbakken behandeld met –ik geloof- een soort gel, waardoor al het ongedierte wat op die manier binnen probeert te komen, het ook niet zal overleven. Maar in plaats van minder ongedierte, hebben we nog nooit zoveel mieren gehad. Moet wel toegeven dat ik liever mieren in huis heb dan (dode) kakkerlakken, want van degenen die hier al langer in Bangkok wonen, heb ik gehoord dat je na de pestcontrol, die 1x per kwartaal of 1x per maand plaatsvindt, juist overal dode kakkerlakken kunt vinden!

De afgelopen weken hebben we hier in de weekenden een beetje rustig aan gedaan. Woensdag zijn Edwin z’n ouders hier aangekomen. Ze vlogen met KLM die sinds januari blijkbaar zeer streng let op overgewicht van de koffers. Tot 2 kg extra accepteren ze het, maar Bert en Willy hadden zo’n 7 kg teveel, mede door de hoeveelheid tijdschriften die ze voor ons hadden meegenomen, en moesten daarvoor EUR 210 betalen! Na wat bladen etc. te hebben overgeheveld in de rugzak voor de handbagage, wogen de twee koffers samen weer de maximale 40 kg en konden ze zonder bijbetaling mee. Zaterdag zijn we eerst naar de Thaise Wat Hualampong geweest en daarna de Hindoe tempel Sri Mahamariamman in Little India. Wat Hualampong was erg leuk. Staat niet in de toeristenboeken aangegeven, het was lekker rustig en konden we prima rondlopen en alles bekijken.

Wat een tegenstelling met de Hindoe tempel die wel in de boeken staat en waar het heel druk was en ons wel 5x werd gezegd dat we toch echt geen foto’s mochten nemen. Dan maar buiten de tempel wat foto’s genomen die ook een goed beeld weergeven. Televisie kijken kun je in Bangkok doen via UBC. Dit is het enige bedrijf wat pay-tv aanbiedt. Hoewel we het volledige pakket genomen hebben, kijken we hier heel weinig tv. Naast natuurlijk veel Thaise zenders hebben wij ook een aantal buitenlandse zenders, voornamelijk Amerikaanse en een aantal Britse zenders die ook series als CSI, Desperate Houswives, Seinfeld en Friends (oud!) uitzenden. Jennifer kijkt erg graag naar Cartoon Network (CN), een Engelstalige zender die 24 uur per dag tekenfilms uitzend. Jammergenoeg zenden ze om 5 - 6 uur ’s avonds van die robot-vechtfilms uit en als je later ’s avonds nog eens kijkt hebben ze Tom en Jerry. Sinds we hier wonen hebben ze bij UBC al 3x alle kanalen gewijzigd. Was je net gewend aan CN op kanaal 29, vorige week zat het op 56 en vandaag weer zitten zappen en kwamen we ‘m tegen op kanaal 51. Ik ben benieuwd waar die volgende week weer zit?

Op de compound wordt het steeds leuker. Bijna alle huizen zijn nu bewoond. Tegenover ons zijn Australiërs komen wonen. Zij hebben 2 zoons, waarvan de oudste (Jack) net zo oud is als Jennifer. Ze spelen heel veel samen. Naast hun komen Amerikanen te wonen, verder zijn er 2 Franse families, een familie uit Maleisië, nogmaals één uit Australië en als laatste komt er nog een familie waarvan de ene helft Duits en de andere helft uit ? te wonen. We hebben op zaterdagmiddag een kleine pool party gehad om elkaar te leren kennen, en dit was zo gezellig dat we hebben afgesproken om dit 1x per maand op zondag als traditie in de vorm van een barbeque voort te zetten.Op bovenstaande foto oefent Jennifer alvast voor International Day. Dit is een feestelijke dag op school, die op donderdag 8 februari a.s. zal plaatsvinden. Het is de bedoeling dat op die dag ieder kind in de kleding van zijn/haar land naar school komt. Opa en oma hebben van alles uit Zeeland meegenomen om JJ als echt Zeeuws meisje om te toveren.

13. Happy New Year!

In tegenstelling tot in Nederland, konden wij onze nieuwjaarsduik wel nemen!
Oud en Nieuw hebben wij in Bangkok gevierd. Gelukkig niets gemerkt van de diverse bomaanslagen in de stad, hoewel dat natuurlijk wel schrikken is. Toen we ervan hoorden hebben we zoveel mogelijk proberen te volgen via CNN op TV en via de computer. Bij ons in de buurt werd er geen vuurwerk afgestoken. Wij hoorden alleen de hele avond een “thaise buurman” zingen en spelen op z’n gitaar, regelmatig bijgestaan door anderen die meezongen of een ander muziekinstrument bespeelden. Het klonk wel gezellig. Normaal gesproken zijn er in een aantal grote winkelcentra en in de hotels langs de rivier grote feesten met veel vuurwerk. De meeste zijn dus gecanceld vanwege de bommen.

Terugkijkend op onze eerste 2 maanden in Thailand, kunnen we zeggen dat het in ieder geval heerlijk is om iedere morgen met zon op te staan. Zeker als je hoort dat het in Nederland koud is en veel regent. De afgelopen weken is het iets koeler geweest, maar nog steeds een zeer aangename 25 graden. Je merkt nu dat het weer iets warmer begint te worden. In Bangkok gaat (bijna) alles 24 uur per dag door. We moesten in het begin erg wennen aan het lawaai op straat (auto’s, brommers, mensen). Iedere dag zijn je voeten hier hartstikke zwart. Overigens niet alleen je voeten zijn zwart, vanwege de enorme luchtvervuiling is alles in en om het huis zwart. Schoonmaken is hier geen pretje. Als je iets schoon gemaakt hebt, is het de volgende dag weer net zo vies (en dit is echt niet overdreven).

Boodschappen doen gaat steeds beter. Je kunt hier bijna alles kopen, dus het lijstje naar de bezoekers vanuit Nederland is niet zo groot. De babyvoeding die ik in eerste instantie maar in 2 smaken kon vinden, blijkt bij een andere winkel toch ook weer van een andere fabrikant met uitgebreider assortiment te koop te zijn. Verder kopen we zoveel mogelijk kleine hoeveelheden en dingen die apart verpakt zijn, omdat etenswaren in deze warme temperaturen veel sneller bederven. Je kunt ook geen eten of etensresten op het aanrecht achterlaten, want dan lopen er in no time honderden kleine mieren rond. Vuilnis gaat bij ons iedere dag het algemene vuilnishok in wat bij de compound hoort, anders heb je ook binnen de kortste tijd beestjes rondlopen (en na 4 kakkerlakken in huis zitten we niet te wachten op nr. 5).

Bij ons in de straat is een vuilnisbelt. Als de wind niet goed staat dan ruik je dat. Eerst dachten we dat ze hier niet aan recycling deden, maar dat gebeurt op de vuilnisbelt zelf. Daar lopen tientallen mannen en vrouwen rond met handschoenen aan en mondkapjes op en die lopen daar alles met de hand uit te zoeken.

Wat één van die dingen is waar we in het begin heel erg aan moesten wenen, maar wat nu heel gewoon is, is dat iedere morgen standaard om 08.00 uur door de speaker in de straat het Thaise volkslied schalt en iedere dag om 18.00 uur nogmaals. We kennen het inmiddels uit ons hoofd. Als het begint gaat Isabelle altijd dansen. Is er iets te vieren, dan hoor je bijna de hele dag door muziek/gepraat door de speaker.
Afgelopen weekend een bezoek gebracht aan het teakhouten paleis van Jim Thompson. Een Amerikaan, die erg veel betekent heeft voor de zijde industrie. Zijn naam is hier een begrip en, sinds zijn mysterieuze verdwijning 1967 in het oerwoud van Maleisië, is hij een legende. Jammergenoeg mochten we in de huizen (6 stuks) geen foto’s maken.
We zijn ook nog naar de Dusit Zoo geweest. De dierentuin zelf viel qua dieren tegen, maar we hebben daar een beetje rondgelopen. Geen andere toeristen gezien dus, jawel, het was weer zover, wij zijn die dag waarschijnlijk vaker gefotografeerd dan de aapjes.