24. Khao Yai

Vorige week donderdag was het Visakha Bucha Day, een vrije dag. Is weer eens wat anders dan Pinksteren. We hadden een hotel geboekt vlakbij Khao Yai, één van de vele nationale parken in Thailand, op zo’n 200 km. afstand van Bangkok. De heenreis verliep niet helemaal zoals gepland omdat er na een half uurtje rijden een rood lampje in de auto ging branden. Bleek dat er iets niet goed was met de banden. Edwin en Chuan gekeken of ze het probleem konden vinden en zagen dat één van de voorbanden beschadigd was. Na nog een aantal keren stoppen bij allerlei vage bandenhandelaren die ons ook niet konden helpen, toch maar besloten dat het veiliger was om de reserveband eronder te zetten. Dus met een dik uur vertraging kwamen we begin van de middag in Pakchong aan.

Ingecheckt in Hotel The Greenery, wat op internet veel beter overkwam dan in het echt! Wat een oude zooi was dat. Jammer genoeg vergeten om een foto van ons appartement te maken, want het zag er echt niet uit. Naast ons werd gerenoveerd, wat niet voor z’n tijd was. Het mocht de pret niet drukken, want we zijn daar alleen geweest om te slapen. Als eerste zijn we naar de plaatselijke fruitmarkt gegaan, waar naast fruit ook heel veel wijn, thee, worsten etc. verkocht werd.

Daarna gingen we op zoek naar een grot met vleermuizen. Er zouden er verschillenden in de omgeving moeten zijn. Toen we aan het zoeken waren hoe we precies moesten rijden, kwamen we een visitor center tegen. Altijd handig, maar daar spraken ze echt geen woord Engels! Ze stuurden ons naar een cave ergens in de bush en na nog wat aanwijzingen onderweg van een monnik kwamen we aan op de plaats van bestemming. Het was een hoge, steile berg. Edwin en Jennifer hebben een poging gewaagd om de vleermuizen te vinden, maar het pad werd zo gevaarlijk dat ze eerder terug naar beneden gegaan zijn.
Zaterdag hadden we gepland om de hele dag in Khao Yai door te brengen, op zoek naar tijgers en olifanten! Eerst bij de ingang van het park entreegeld betalen. Entreeprijzen zijn hier vaak onderverdeeld in 2 categorieën, voor de Thai en voor de buitenlanders. Residents betalen bij dit park 40 baht per persoon, buitenlanders 400 baht per persoon. Het kostte wat moeite, maar Edwin heeft ze kunnen overtuigen dat we echt residents zijn. Onderweg gestopt bij een aantal view points. Dachten we toch op een gegeven moment een gibbon te hebben gezien (vooral gehoord). We hadden wel de grote lens nodig om het vast te leggen. Na zo’n 10 kilometer kwamen we aan bij het info center en hebben wat folders gehaald. Er zijn verschillende wegen te volgen met de auto en diverse trails te lopen, variërend van 200 meter tot 33 km. Je kon precies zien wie er voor de langere trails ging, want die hadden bijna allemaal zo’n extra beschermhoes over hun broek aan. Wij hebben zoveel mogelijk met de auto gedaan en dan nog het laatste stukje gelopen naar een waterval. Verschillende watervallen gezien, verder het hele park doorgereden, regelmatig gestopt, maar geen olifanten of tijgers. Alleen maar (tamme) herten naast het restaurant en heel veel vlinders. Wel nog een paar keer een groep apen gezien. (“apen leuk”, volgens Isabelle) en “iets” hangend in een boom (Thaise apen?).
Nog een night safari gedaan, met een groep achterin een truck, zoeklicht bovenop de auto en kijken of er dan misschien in donker meer dieren in beweging gekomen waren. Resultaat: vuurvliegjes en herten! We konden geen herten meer zien. Ver weg tussen het gras waarschijnlijk nog een vos gezien. Het was een leuke dag, maar we hadden iets meer dieren verwacht. De volgende dag eerst bij een outlet village gestopt (voor de afwisseling), daarna naar de Chokchai farm gegaan. Goed getimed want daar konden we gelijk aansluiten bij een rondleiding van 2 ½ uur over de hele farm. Was wel leuk om te zien hoe het hele proces met het fokken van koeien, melken etc. verloopt. Verder op de farm nog diverse shows gezien en er was een kleine dierentuin waar je de dieren ook kon voeren. Na de Thaise cowboys doorgereden naar een wijnboerderij. Wijnproeven deden ze niet echt aan, maar je kon wel hun druiven en druivensap proeven. Heerlijk zoet!
Gisteren naar de vriendschappelijke voetbalwedstrijd Thailand – Nederland geweest. Was erg leuk om mee te maken. Gaat allemaal toch iets anders hier als in Nederland. We zijn voor de wedstrijd in het Holland Heineken House (café vlakbij het stadion, voor deze gelegenheid omgebouwd) wat gaan drinken. Het was één feest, alsof het om een echte wedstrijd ging.
Voordat de wedstrijd begon was er eerst nog een ceremonie in het stadion, had te maken met de koning. Daarna vuurwerk en toen de volksliederen. Tijdens de wedstrijd was er constant Thaise muziek vanuit de boxen op de achtergrond. Hierbij alleen wat foto’s van voor de wedstrijd, want ik was vergeten om m’n accu van m’n fototoestel op te laden (ik weet het, niet zo handig………….).