22. Tropische buien

Het regenseizoen is begonnen. Normaal gesproken meestal zo rond half mei, maar sinds eind april is het toch echt heel veel en vaak aan het regenen. De temperatuur is wel aangenamer, hoewel het na zo’n bui maar een beetje opfrist. Op het ogenblik zijn het korte, hevige buien (meestal met onweer) met direct daarna weer heel veel zon. Dit was ook ons idee van het regenseizoen, maar zo’n 2 weken geleden begon het met heel veel regen, zo ongeveer de hele dag en nacht door. Als je ziet wat er dan voor een hoeveelheid water naar beneden komt, kun je je wel voorstellen dat sommige straten af en toe helemaal overstromen.Vorig weekend Jennifer d’r kinderfeestje gevierd. Het was erg leuk en zoals verwacht speelden de kinderen het grootste gedeelte van de tijd in het zwembad. We hadden een Thaise, Italiaanse, Australische en Nederlandse mix van gasten.Op maandag zijn we naar het Bang Pa-In Paleis geweest, op ongeveer 1,5 uur rijden van Bangkok. Het bleek maar 21 km. van Ayutthaya af te liggen, maar omdat je met het verkeer hier niet weet hoe lang je onderweg bent en we Jennifer weer op tijd van school moesten halen, blijft dat nog even op het verlanglijstje staan. Maar goed, het Bang Pa-In paleis was mooi om te zien, één van de vele zomerpaleizen van de koninklijke familie bestaande uit diverse gebouwen met daar omheen een park.Daarna zijn we in de buurt van het paleis nog wat gaan eten. Normaal gesproken heb je altijd wel een aantal restaurantjes bij een toeristische attractie, maar hier niet. Er was alleen een Thais eetlokaal. Onze “chicken with rice” werd ter plekke gebakken, het was zo’n typisch geval van "hopelijk krijg ik na het eten hier geen last van m’n buik”, maar alles is gelukkig goed gegaan!Ik ben inmiddels begonnen met Thaise les. Na de 3e les dacht ik dat ik het nooit zou leren, hoge toon, lage toon, midden toon, hele andere zinsopbouw en totaal geen herkenning bij de vertaling van een woord, maar vanaf nu ben ik zover dat ik m’n woordenschat kan gaan uitbreiden. Kan tellen van 1 tot 99, dus onderhandelen in het Thais gaat nog niet, tenzij ik niet hoger dan 100 baht wil gaan! Thâwràj khâ (hoeveel kost dat), sabaajdii ry khâ (hoe gaat het) en vooral niet te vergeten mâj khâwcaj (ik versta het niet). Door de hele andere manier van praten (keelklanken, neusklanken, verschillende tonen) had ik in het begin stijve wangen van de vreemde gezichten die je moet trekken om een bepaalde toon te krijgen. Afgelopen weekend voor de verandering maar weer een lang weekend naar Hua Hin geweest (het verveeld nog steeds niet), deze keer samen met Richard en Lianne. Zelfs met de bewolking en buien toch nog met roodverbrande wangen in Bangkok teruggekomen.