zaterdag, februari 10, 2007

15. De slang (deel 2) en International Day

De slang is terug! Gelukkig niet in onze tuin maar bij de Franse buren (wat nog steeds erg dichtbij is). Afgelopen zondagmiddag was het erg onrustig daar en even later zag ik de bewaker van de compound rondlopen, zoekend met een stok tussen de bosjes en struiken. Na mijn vorige ervaring met een slang heb ik gelijk het Thaise woord ervoor opgezocht, het blijkt om een “ngoo” te gaan (uitspreken als: noe). Gevraagd of hij “de ngoo” zocht en hij zei “khap” (ja). Ik kan me bijna niet voorstellen dat het niet dezelfde slang is, aangezien het precies in dezelfde struiken was waar hij een paar weken geleden in gevlucht was na z’n bezoek aan ons. Jammer genoeg is hij weer niet gevangen.
Zaterdag zijn we naar het Baan Khun Thian District gegaan. Een zuidelijk deel van Bangkok, dat uitkomt bij de zee. Eerst een bezoek gebracht aan Wat Hua Krabue. Het was een groot terrein met daarop een aantal oude Mercedessen onder het stof. Toen we naar links keken dachten we eerst dat we het niet goed gezien hadden, maar er bleek een enorme stapel doodskoppen van buffels te liggen! Het is maar wat je verzamelt…. Verder werd er gebeden in de tempel en waren de mensen ook daar weer ontzettend aardig. Daarna verder gereden richting kust. Dat was al een avontuur op zich. De weg hield af en toe op en de bruggen waar we overheen gingen waren heel stijl. Aangekomen in Bang Khun Thian en vanaf daar konden we met een bootje naar de zee.

Wij in het bootje mee en na zo’n 20 minuten varen kwamen we inderdaad bij de zee aan. Uitgestapt bij de steiger van een restaurant aan/in het water en daar geluncht, zittend op een kussen aan tafel. De menukaart was volledig Thais, maar na wat zoekwerk van de bediening kwam er nog een menukaart waarop een paar foto’s van gerechten stonden. Op die manier bestellen is toch veiliger dan dat je helemaal niet weet wat je op je bord gaat krijgen! We hebben heerlijk gegeten en daarna weer met het bootje terug naar de auto. Naast de mieren en muggen in huis hebben we nu ook gezelschap gekregen van een soort kleine wormpjes. Het is de laatste dagen in Bangkok heel benauwd warm, maar regen wil er maar niet vallen. Je bent snel moe en wordt erg sloom van dit weer. Waarschijnlijk zal het ongedierte alleen maar toenemen met deze warmte. Maar die wormpjes vind je dus ook overal, ook in bed. Of die nu ook via de doucheputjes binnenkomen of via de airco, ik weet het niet, maar je slaapt wat onrustig als je net 8 van die wormpjes tussen je kussen en onder je dekbed gevangen hebt. Met tanden poetsen heb ik nu de vaste gewoonte om, voordat ik ga poetsen, eerst de tandenborstel 2x helemaal na te kijken of er geen mier op/in zit. Ze kruipen vooral graag in die kleine openingen van de elektrische tandenborstel! De vruchtentandpasta van Jennifer vinden ze ook erg lekker. Vorige week een hele tube weg kunnen gooien omdat ze daar ingekropen waren. Donderdag heeft Jennifer International Day gevierd op school. Alle kinderen kwamen naar school in kostuum/klederdracht van het land waar ze vandaan komen. Het was ontzettend leuk om te zien. Eerst ’s morgens verzamelen op de binnenplaats en daarna per land in optocht met een bordje met landennaam en een vlag erbij. Jennifer liep samen met Ruben en Maurits, de enige twee andere Nederlandse kinderen op St. Andrews. Samen met hun moeder, Marijke, heb ik de Nederlandse tafel voor de lunch verzorgd. De kantine was zo omgetoverd dat, afhankelijk van het aantal kinderen per land, er 1 of 2 tafels met eten en andere specifieke dingen van dat land opgemaakt zouden worden door de betreffende ouders, zodat de kinderen tijdens de lunch als buffet van alle tafels wat konden halen. Uit alle hoeken en gaten hebben wij Nederlandse spullen verzameld. Oranje vlaggetjes uit een doos gehaald, waarvan ik nooit gedacht had die nog eens te gebruiken. Marijke had een stamppot gemaakt, dropjes en stroopwafels geregeld en ik had een huzarensalade gemaakt, blokjes Gouda kaas en speculaasjes en boterbabbelaars meegenomen.
Tijdens de lunch stond één van ons achter de tafel om uitleg te geven over de gerechten. Ik had op een gegeven moment twee meisjes van een jaar of 9 bij de tafel staan (Maleisië en Korea) . Eerst proefde het meisje uit Korea voorzichtig een boterbabbelaar en toen die nog niet op was ging er een stukje kaas met mandarijn bij. Of dat bij elkaar nu zo lekker was?