20. Bang Saen, Bananen en Pasen

Met dank aan Lianne weten wij nu dat er in onze achtertuin een aantal bananenbomen staan. De volledige naam is Heliconia Rostrata, Lobster Claw. We kunnen niet wachten tot we kunnen gaan oogsten! Gisteren naar Bang Saen geweest. Een plaatsje aan de kust op ongeveer 120 km. van ons huis. Het is zo’n beetje het dichtstbijzijnde strand wat je vanaf Bangkok kunt vinden en staat vooral bekend als strand waar de Thai in het weekend naar toe gaan. Klopt ongeveer wel, want we hebben daar de hele dag ook maar 2 toeristen gezien. Er is een kleine boulevard waar alleen voetgangers en fietsers mogen komen en voordat het strand begint heb je enorm veel kraampjes waar van alles verkocht wordt, van eten en kleding tot zwembanden etc. Op het strand zijn van die houten strandstoelen in groepen neergezet, met daarboven alleen maar parasols. Ze hadden 3 verschillende prijzen; de eerste stoelen aan het strand waren het duurste en dan had je ook gelijk de meeste stoelen, zo’n 12 tot 20, of midden in, met zo’n 8 stoelen en als laatste kon je 4 stoelen nemen, maar dan zat je dus aan de boulevard. Wij wilden graag aan het strand zitten, dus we hadden lekker de ruimte, want we hadden 12 stoelen. Wat een verschil met de stranden in bijvoorbeeld Spanje en Griekenland, waar je 2 stoelen en een parasol voor een dag huurt.

Het is ons nu ook wel duidelijk geworden dat de Thai op een hele andere manier naar het strand gaan. Ze gaan bijna allemaal met de hele familie, vandaar dus de opstelling van de stoelen. Verder zie je daar niemand in zwembroek of bikini, maar ze gaan allemaal in hun gewone kleding het water in en drogen daarna vanzelf weer op. Wij vielen dus aardig uit de toon. Het zeewater was heel warm en jammer genoeg dreef het vol met stukken plastic en andere troep. Achteraf gezien hadden we iets meer eten mee moeten nemen, maar gelukkig was de Seven Eleven (supermarkt) om de hoek. Bij de Thaise familie achter ons werd het gaandeweg de middag steeds gezelliger. Die hadden flessen cola en een grote fles cognac meegenomen.

Hoewel hier in Thailand geen Pasen wordt gevierd is de expat gemeenschap zo groot dat er op bepaalde plaatsen in Bangkok wel paaseieren verkocht worden. Van de week weer een paar boodschappen gehaald bij “Bei Otto”, een Duitse delicatessenzaak op Sukhumvit Soi 20. Ze verkopen daar –voor ons zeer herkenbare- Duitse spullen, zoals weekbladen, berliner bollen etc., maar ook overheerlijke zelfgemaakte Zwiebelmettwurst und Fleisch Salat, die ik daar regelmatig ga halen. De paashaas was dus ook zondagmorgen bij JJ en Belletje langs geweest en had de chocolade eieren in huis verstopt wegens smelt gevaar!

Van de week ook nog met Isabelle naar de Easter Egg Hunt van Bambi geweest. Toen de kinderen daar eind van de ochtend (plastic) eieren in de speeltuin konden gaan zoeken was Isabelle net in het zwembad. Door de gevonden eieren in te leveren kregen de kinderen een kleine surprise. Maar een klein jongetje die ontzettend veel eieren had gevonden, snapte het principe niet helemaal en gooide een groot deel van zijn eieren in het zwembad zodat Bel ook nog een klein zakje met chocolade op kon gaan halen.

Jennifer heeft nu 2 weken vakantie. De laatste dag voor de vakantie werd er weer feest gevierd op school. Songkran deze keer. ’s Morgens de gebruikelijke assembly in de sporthal, daarna werd er eten geofferd aan de monniken. Op een formulier moest je van te voren aangeven of en hoeveel eten JJ ging schenken aan de monniken. Liep ik dus van de week naast de gebruikelijke boodschappen ook spullen te halen voor de monniken! Is weer eens wat anders. Aan de hoeveelheid eten en drinken te zien moeten ze een goede dag hebben gehad. Ze keken alleen allemaal niet zo vrolijk.

Jennifer had een mooi pakket, maar het paste niet in de kommen waar ze mee rondliepen. Achter de monniken liepen andere mannen mee om de zware dingen in grote zakken mee te nemen. Volgend jaar dus een aantal kleine setjes voor het offeren maken. Daarna was er nog een paar uur les en de dag werd afgesloten met een echt Songkran watergevecht met emmers water en tuinslangen. Foto hieronder: Jennifer met Khun Plaboo, één van de assistentes van de juf.Nog een verhaal over onze kussens voor de tuinstoelen waar we achteraf om kunnen lachen maar wat tot 2 dagen hiervoor helemaal niet leuk was! De kussens waren dus versleten en erg toe aan vervanging. Bij de diverse winkels hier gekeken, maar kussens in die maat werden niet verkocht. Toen in de “Bangkok Guide” gaan kijken hoe we dit dan op konden lossen, want je kunt toch moeilijk vragen of het bezoek uit Nederland even 2 kussens van een dergelijk groot formaat in hun koffer mee kan nemen?!

Een paar weken geleden ben ik bij de Jim Thompson Factory Outlet stof gaan halen. Daar konden ze de kussens niet maken, maar ze gaven me een kaartje van een zaak op Sukhumvit waar dit wel kon. Met de oude kussens en de nieuwe stof naar die zaak gegaan en na -natuurlijk- wat onderhandelen over de prijs, afgesproken dat de nieuwe stof op exact dezelfde manier op de kussens gezet zou worden. Na 10 dagen zou het klaar zijn. Maar na 14 dagen was het nog steeds niet klaar en na 15 dagen waren ze ook nog niet terug in de “winkel” (hok), terwijl ze het echt toegezegd hadden. Toen ik voor de 3e keer voor niets langs geweest was, wilden ze me waarschijnlijk niet meer zien en zouden ze de kussens diezelfde middag thuis komen bezorgen. Ook goed. En ze kwamen diezelfde middag met gordijnen in plaats van kussens! Met de Thaise bezorger kwamen we er niet uit (hij sprak geen Engels), dus hij belde zijn baas. Die zei tegen mij dat hij ervan overtuigd was dat ik “curtains” had besteld en geen “cushions”! Hier krijg je dus echt hoofdpijn van. Om een lang verhaal kort te maken; nog een keer langs geweest in de winkel om een foto laten zien hoe de kussens, zoals ze waren, te laten zien. Toen viel het kwartje blijkbaar en waren de kussens een dag later, helemaal netjes gemaakt, bij ons thuis bezorgd!