5. Boodschappen doen in Bangkok

Boodschappen doen hier is een belevenis op zich. Ten eerste zijn de winkels hier 7 dagen per week open van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat of gewoon 24 uur per dag. In de meeste supermarkten staat bij de kassa, naast de caissière, nog iemand die je boodschappen uit je wagentje haalt en in heel veel plastic tasjes verpakt, zodat je ze gelijk weer mee kunt nemen. Echt heel veel plastic tasjes! Des te meer, des te beter, is het motto. Ik geloof dat onze verzameling plastic tasjes nu na een paar weken net zo groot is als de verzameling die we in Duitsland na een jaar hadden. Plastic bakjes zijn ze ook dol op. Je kunt hier de meest fantastische sushi kopen. Dat kan ook per stuk. Wil je dus een aantal verschillende soorten die al zijn voorverpakt, dan kan het gewoon maar zo zijn dat je met 8 verschillende doosjes rondloopt. De afvalberg moet hier enorm zijn. Als je een ijsje koopt en je hebt 2 verschillende smaken, krijg je ook 2 aparte lepeltjes.

Hoewel Isabelle al vaak met ons mee eet is het wel makkelijk om af en toe nog een potje te geven. Het aanbod hier is alleen niet zo groot: chicken noodles of chicken vegetables. Meer smaken zijn er niet. Nou, dan ben je dus snel klaar. Gelukkig eet ze bijna alles, dus komt ze niets tekort. Pampers zijn hier ook in alle soorten en maten te krijgen, alleen wel tegen Westerse prijzen. Van luiers wordt ze alleen niet meer zo vrolijk, Belletje draagt tegenwoordig Mamy Poko Pants.

Er zijn hier ontzettend veel supermarkten. Een aantal staat bekend om het aanbod van buitenlandse artikelen. Vanmorgen naar de Villa Supermarkt aan de overkant van het hotel geweest. Oversteken op straat is levensgevaarlijk, maar er zijn overal fly-overs, dus die gebruiken we dan maar. Lukt alleen niet met een buggy. De gemiddelde stoep hier is overigens ook niet echt buggy-vriendelijk. Isabelle op m’n arm meegenomen en lopend er naartoe (ja, om 09.30 uur ’s morgens ook al 35 graden). Onderweg nog een paar keer gevraagd of ze niet wilde lopen, maar het antwoord was nee. Ja, toen we weer in het airconditioned winkelcentrum van het hotel waren, wilde ze wel weer. In ieder geval Jennifer weer blij gemaakt want in de Villa Supermarkt verkochten ze Babybell en ook weer de Cheese dippers. Het blijft een sport om bekende dingen te vinden. Boodschappen doen duurt overigens 2x zo lang, want je ziet geen bekende verpakkingen dus zoekt je echt verloren. Ik ga op de plaatjes af en zoek wanhopig naar de Engelse tekst op de verpakking (als die er al op staat). Afgelopen vrijdag zijn onze visa verlengd en heeft Edwin z’n work permit gekregen. De wachttijd viel gelukkig mee, mede doordat het allemaal fantastisch voorbereid was. Na het zetten van ongeveer 25 handtekeningen kon Nathalie met JJ en Isabelle weer weg. Edwin moest nog wat langer blijven voor zijn work permit.
Jennifer komt iedere maandag thuis met een nieuwsbrief van school en het menu voor de hele week. Dat is ontzettend leuk om op de hoogte te blijven van wat er allemaal gebeurd. Vandaag zat er in de map ook nog een Swimming Award. Dat was voor het zwemmen zonder hulp van de ene naar de andere kant van het zwembad. Het was de korte kant, maar desalniettemin erg leuk. Die medaille van vorige week wordt trouwens ook nog intensief gebruikt. Belletje loopt ermee rond alsof ze ’m zelf gewonnen heeft.

De eerste kerstbomen verschijnen ook in Bangkok! Nu ons kerstgevoel nog. Is wel wat vreemd zo met deze temperaturen. Glühwein smaakt ook niet zo lekker met warm weer. Ik heb begrepen dat er toch wel een echte kerstsfeer in Bangkok moet zijn in december. De boom op de foto hierboven staat voor het Emporium shopping complex, bij ons hotel. Er hangen duizenden kleine lichtjes achter, moet vast erg mooi zijn ’s avonds! Vanavond in donker gaan kijken of de lampjes al aan waren, maar jammer genoeg nog niet. Die foto komt hopelijk volgende keer.